piątek, 6 listopada 2015

Co zrobić, gdy straciło się pracę? cz.1

Wyspać się.
Serio.

Spośród różnych porad, które usłyszałam w ciągu 24 godzin następujących po odejściu, ta wydała się najsensowniejsza. Zastosowałam niezwłocznie.

Nie znam wielu osób, które mają pracę od x do x. A nawet jeśli tak to wygląda, to niewiele wśród nich kończy myśleć o pracy przy tym drugim x. Trzaśnięcie drzwiami i zamyka się klapka w głowie, która urywa wszystkie emocje i kołatania serca? No, niestety.

Dni przed tym pierwszym wolnym były tak wypełnione działaniami, że ledwo wyrabiałam się z 5 godzinami snu. Do tego dochodził stres, żal, smutek, pośpiech, znowu smutek, irytacja, strach (czy mnie popieprzyło?!), niepewność (co ja robię?!), radość, podekscytowanie, poddenerwowanie, wkurw, smutek. I tak w kółko.

Przez trzy dni dochodziłam potem do siebie próbując poukładać, co się wydarzyło, dlaczego i co z tego dla mnie wynika.
I sen był ważnym elementem całej układanki.
Trudno jest, naprawdę bardzo trudno, spojrzeć na trzeźwo na wiele spraw, jeśli jest się niewyspanym, zmęczonym, urąbanym i zestresowanym.
Trudno podejmować kolejne kroki i przemyślane decyzje.
Trudno być odpornym na inne czynniki (typu pytania rodziny, znajomych).
Trudno się ogarnąć.
Trudno przeglądać oferty pracy i tworzyć błyskotliwe CV czy listy motywacyjne.
Wiem to, byłam tam.

Dlatego jeśli tylko możesz, wyśpij się. Nic Ci już nie ucieknie.

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz